Ta del i fellesskapet

I går kom vi til den 20. sundagen i det alminnelege kyrkjeåret i fylgje Den katolske kyrkja, men eg fekk ikkje tid til å poste dette. Difor vil eg gjere det no, med bakgrunn i Den katolske kyrkja si tekstrekke. Eg byrjar med å sitere GT-teksten. (Eg siterer ikkje evangelieteksten i dag.)

Det står skrive i Salomos ordtøke i det 9. kapitlet:

Visdomsmøya har bygt seg hus og hogge til sine sju søyler. Ho har slakta fe, blanda vin og duka bordet. Ho har sendt ut sine jenter og ropar oppe frå byens høgder: “Hit kan den urøynde venda seg.” Og til den tankelause seier ho: “Kom og et av min mat og drikk av den vin eg har blanda. Lat tankeløysa fara, så skal de leva, gå fram på den vegen vitet viser!”

Slik lyder Herrens ord. Gud vere lova.
Heilage Far, helga oss i sanninga, ditt ord er sanning. Amen.

Gårsdagens evangelietekst var Joh 6,51-58. Det er kanskje ein av dei sterkaste nattverdstekstane vi har i Bibelen, som ikkje direkte viser til nattverdskulten eller nattverdsliturgien, slik vi ser i Matteus, Markus, Lukas og hjå Paulus i 1. Korintarbrev. Nei, teksten i Johannes tek for seg røyndomen som ligg bak; at vi får del i Kristus sjølv. Men kva kan vi få der? Vel, i fylgje Matteus vert syndene våre tilgjevne fordi vi tek del i Herrens blod, ”paktblodet, som vert utrent for mange til forlating for syndene.” (Matt 26,28) Men vi får også del i noko anna; innsikt og visdom. ”Kom og et av min mat og drikk av den vin eg har blanda,” seier visdomsmøya til den tankelause. ”Lat tankeløysa fara, så skal de leva, gå fram på den vegen vitet viser!” (Ord 9,6) Visdomen ber oss å eta han sjølv, eta frukta av greinene. Kristus sjølv kallar seg vintreet, og i nattverden drikk vi av vintreets frukt; av Kristus sjølv. For å forstå betre, trur eg vi må sjå på skapingssoga og syndefallet.

Når mennesket åt av frukta av treet som gjev kunnskap om godt og vondt, så fekk det nettopp kunnskap om godt og vondt, men ikkje visdomen til å skilja mellom dei. Til dette treng ein visdom, og det får vi i Kristus, visdomen. Visdomen, skriv Salomo, ”er eit livsens tre for alle som grip han, sæle er dei som held fast på han.” (Ord 3,18) Kristus er visdomen, og dersom vi held fast på han vil vi ”gå fram på den vegen vitet viser.” Og når vi tek del i nattverden, eukaristien, vil vi — heilt konkret — få del i Visdomen, i Kristus. Der får vi kommunion, koinonia, samfunn med Gud. ” Ja, alt vi treng for å leva i gudsfrykt,” skriv Hl. Peter, ”har hans guddomlege makt gjeve oss i gåve ved at vi kjenner han som kalla oss ved sin eigen herlegdom og styrke. Dermed har han gjeve oss dei største og mest dyrebare lovnader. Ved dei skulle de få del i guddomleg natur.” (2Pet 1,3-4a) La oss be ei bøn mellom anna forma etter St. Ursula-liturgien:

Herre Gud, Himmelske Far, Du som opnar di hand og mettar alt som lever med hugnad, langt meir enn alt det vi bed om eller skjønar, vi bed deg: Tak i nåde imot vår tilbeding, takk og kjærleik. Vi ber fram oss sjølve, vår ånd, sjel og lekam som eit levande og heilag offer. Audmjukt ber vi deg: Sjå ikkje på vår synd og skuld, men sjå på det reine og lytelause offeret din kjære Son har brakt, og tak imot oss i nåde. Høyr våre bøner og lat oss bli forma etter biletet av Han, få del i guddomleg natur, og vise lydnad mot det kall du har gjeve oss i tankar, ord og gjerningar. Ved Son din, Jesus Kristus, vår Herre, som med deg og Den Heilage Ande lever og råder, éin sann Gud, frå æve og til æve! Amen.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s