Opphøgjinga av krossen

I dag feirar ein opphøgjinga av krossen i Den katolske kyrkja (Dkk). I denne artikkelen på nettsidene til Dkk i Noreg står det:

Hovedtemaene for messen den 14. september er Kristi død på korset og den frelse han vant for oss gjennom den. Antifonen for introitus gir oss Leitmotiv for feiringen: «I vår Herres Jesu Kristi kors er all vår ros. / I ham er vår frelse, vårt liv og vår oppstandelse. / Ved ham er vi frelst og fridd ut» (Jf Gal 6,14). Den spesielle prefasjonen («Korsets seier») ser korset som antitesen av Kunnskapens tre i Edens hage: «Etter din vilje ble menneskeslektens frelse fullbyrdet på korsets tre, så livet kunne gjenoppstå fra dødens utspring, og han som vant over oss ved treet, selv kunne overvinnes ved treet, ved Kristus, vår Herre.»

Evangeliet (Joh 3,13-17) og lesningen fra Det gamle Testamente (4.Mos 21,4-9) ser på kobberslangen som Moses satte på en stang slik at den som blir bitt av en slange, kan se på den og berge livet, som et forvarsel om og likhet med Herren som ble løftet opp på korset. Andre lesning (Fil 2,6-11) er den klassiske teksten om Kristi ydmykelse gjennom hans lydighet «til døden på et kors» og om hans etterfølgende herliggjørelse. Til denne lesningen svarer menigheten med tilbedelse og lovprisning i Hallelujaverset: «Vi tilber deg, Kristus, og lovpriser deg, * for ved ditt kors har du forløst verden». Med dette sentrale trosmysteriet for øye taler bønnene om del i frukten av Kristi gjenløsningsverk (kollektbønnen), om tilgivelse av synder (offergavebønnen) og om oppstandelsens herlighet (slutningsbønnen). Temaene for denne festen er dermed grunnleggende de samme som for Langfredagsliturgien.

Med denne innleiinga, lat oss høyra Herrens ord.
Dette heilage evangeliet står skrive hjå evangelisten Johannes i det tredje kapitlet.
Ære vere deg, Herre.

13 Ingen har stige opp til himmelen utan han som steig ned frå himmelen: Menneskesonen. 14 Og slik Moses lyfte opp ormen i øydemarka, slik må Menneskesonen lyftast opp, 15 så kvar den som trur på han, skal ha evig liv. 16 For så elska Gud verda at han gav Son sin, den einborne, så kvar den som trur på han, ikkje skal gå fortapt, men ha evig liv. 17 Gud sende ikkje Son sin til verda for at han skulle dømma verda, men for at verda skulle bli frelst ved han.

Slik lyder Herrens ord.
Lova vere du, Kristus.
Heilage Far, helga oss i sanninga, ditt ord er sanning. Amen.

I dagens tekst seier Kristus at Han skulle lyftast opp. Dette ordet har ein dobbel klang på gresk, det kan bety både ei fysisk opplyfting (at Kristus vart lyfta opp på krossen) og ei åndeleg opphøgjing (at Kristus vart opphøgja på krossen.) Kristus speler vidare på dette når Han i Joh 12,32: “Og når eg blir lyft opp frå jorda, skal eg dra alle til meg.” Han skal dra all ting seg på krossen. På ein mystisk måte så blir vi krossfest med Han, og seinare får vi del i oppstoda.

Krossen er det vi kan kalle kulminasjonen av Inkarnasjonen. Kristus kom for å dra til seg alt det menneskelege, på godt og vondt, og transformere det. Dette innebar alt frå fødsel til død. Krossen viser oss den ultimate kjærleiken. Anselm Grün skriv ned nokre tankar omkring dette:

Når jeg ser på Jesus, og ser hvordan han henger og dør, med armene strakt ut, da føler jeg meg betingelsesløst elsket. I dypet av hjertet vet jeg at Jesus døde for meg. Han sparte ikke seg selv. Han ga alt på korset. Der åpnet han seg for meg. De utstrakte armene hans er en invitasjon til meg. Jeg kan gjemme meg i kjærligheten hans. Når jeg kneler foran korset, behøver jeg ikke å anklage meg selv. Da er det stille i hjertet mitt. Jeg vet at alt er bra. Alt er omfattet av kjærligheten hans.[1]

“O, Guds lam uskuldig, på krossen ihelslegen.” Slik syng vi det i ein gammal salme. Gud vart slått i hel av menneska. Han gjekk gjennom den menneskelege erfaring for å transformere den — for å gje oss del i det guddomlege, gje oss del i guddomleg natur — gjera oss til Guds born. Sjå opp på krossen for der ser vi verkeleg korleis Gud er. Der hang Gud — slått, piska, håna, audmjuka — utan å slå tilbake. Sjå opp mot krossen, og du vil sjå di frelse. La oss be:

Herre Gud, himmelske Far. Vi takkar deg i dag for den gåva du har gjeve oss i Kristus Jesus. Vi bed deg: La denne gåva styrke vår tru på deg, og lat oss få leva i ei sann tru til det evige livet. Sjå ikkje på vår synd og skuld, men sjå på det reine og lytelause offeret din kjære Son har brakt, og tak imot oss i nåde, til eit liv til di ære. Ved Son din, Jesus Kristus, vår Herre, som med deg og Den Heilage Ande lever og råder, éin sann Gud, frå æve og til æve! Amen.

Noter:

[1] Anselm Grün, Jesusbilder. Oversatt av Torun Nordgård. Oslo: Verbum 2004, s. 148

One comment on “Opphøgjinga av krossen

  1. kattekliek says:

    Vilket vackert mysterium! Tack för citatet av Anselm Grün – det kände jag inte till.
    Igår skrev jag också något om korsets upphöjelse på min blogg (det går hyvsatt bra att läsa med Google translate): länk.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s