Embete og offer

Eg får ofte høyre at embetet må forståast som del av det ålmenne prestedømet. Ein av dei som meiner det er Per Bergene Holm: “Menigheten er i fellesskap overgitt Guds ord og sakramentene til forvaltning, og det betyr ikke en egen geistlig embetsstand, men menigheten med sitt allmenne prestedømme.” Men dersom vi les Bibelen ser vi at det ålmenne prestedømet er sett inn til å bera fram kyrkja sine eigne, åndelege offer. (Rom 12,1; 1Pet 2, 5-9) Men dersom ein då blandar dette saman med embetstanken, vil ein ikkje då enda opp med ei messeofferlære omlag slik som den ein meiner Den katolske kyrkja har? Og som ein kritiserar henne for? Ironien her er at dei som argumenterer imot denne påståtte læra fører den inn att igjen bakdøra, berre lausrive frå embetet.

Ein endar altså opp med det motsette av Luthers poeng: Han ville halda på embetet, men endra innhaldsforståinga av det. Istaden endar ein opp med å forkasta embetet, men halda fast på (den inbilte) innhaldsforståinga av det.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s