VG, Gud, Faderen og lingvistikk

For nokre dagar sidan publiserte eg eit innlegg om Gud som Far i høve den nye bibelomsetjinga. Før eg går vidare vil eg konstantere at eg er særs nøgd med korleis ein har brukt Fars-omgrepet i Bibel2011. Der det er bestemt form har ein omsett med ‘Faderen,’ elles er det ‘Far.’ Dette meiner eg er eit særs godt val. Men over til mitt førre innlegg. Eg fekk den tvilsame gleden av å komme på framsida til VG Nett, etter at Magne D. Antonsen valte ut dette innlegget som ein del av ‘Lesernes VG.’ No vil eg ikkje definere meg som ein VG-lesar, men dette var interessant. I skrivande stund er det ca. 76 kommentarar til innlegget, og det kjem sikkert fleire. Mange av dei er kloke, innsiktsfulle innlegg av typen “Hva med «Flyvende spagettimonster»? Ja, jeg tror jeg vil kalle ham Flyvende Spagettimonster fra nå av..” og “Hvis Gud er Far, hvem er da Farfar ?”

Men eg kom over ein interessant kommentar som ser ut til å vere skrive av ein tildels oppegåande person, men som eg trur ikkje heilt forstår kva han har skrive. Eg tek for meg påstandane hans etter kvart.

Helt riktig uansett. Gud er og forblir mann. Faderen er rimelig gammeldags, og det spiller egentlig liten rolle om det er Faderen eller Far. Etymologien er at «gud» er mann og «gudinne» er kvinne.

Dette har eg sjølv teke opp i nokre debattar: språkleg sett er ordet ‘gud’ maskulint, medan ‘gudinne’ er feminint. Eg skal ikkje gå inn på dette akkurat her, men eg tenker å skrive litt om dette ved eit seinare høve.

Like morsomt er det at noen påstår Gud ikke er mann. Gud er mann språklig og kan umulig omtales anderledes. Det viser oss at godeste Freud har rett. Gud er en barnslig farsfiksering og overdreven forelder av hannkjønn. At folk tror på den slags den dag i dag er banalt.

Her ser vi litt ‘klassisk,’ nyatetisk kvasi-intellektuell name-dropping. Eg tviler sterkt på at vedkommande faktisk har lest Freud, men det er ei anna sak. Han tek eigentleg ikkje for seg spørsmålet om dette er sant eller ikkje, dette kastar han til sides, for å gå til ‘den eigentlege grunnen’ til gudstru. Dette må vel vere eit klassisk uttrykk for ‘bulverisme.’

Gud kan motbevises lingvistisk sett: han er mann i språket og hvem kan overhodet tro at han finnes som noe annet enn en språklig konstruksjon.

Denne setninga heng ikkje saman logisk. Meiner vedkommande at Gud kan motbevisast lingvistisk fordi vi bruker ein term om Gud? Vi ser ut frå siste setninga at dette berre er ei postulering av at ateismen er sann. Vedkommande fører ikkje noko prov, verken lingvistisk eller noko anna, han berre postulerer at han har rett, ut frå ein klassisk ‘fordi det veit jo alle’-tanke. Å påstå at noko kan motbevisast ‘lingvistisk’ fordi ein bruker ein term om Gud er rett og slett ein heilt meiningslaus påstand. Det vert som å seie at Gud ikkje eksisterer fordi folk påstar han eksisterer.

‘Klassisk,’ nyatetisk kvasi-intellektuell term-dropping.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s