Litt om bloggen

“Eg er krossfest med Kristus; eg lever ikkje lenger sjølv, men Kristus lever i meg. Og det livet eg no lever som menneske av kjøt og blod, det lever eg i trua på Guds Son, som elska meg og gav seg sjølv for meg.” — Gal 2,19f

“Av dette kan ein sjå at det ikkje er noko i henne som avvik frå skriftene eller frå den katolske kyrkja eller frå Romarkyrkja, slik som vi kjenner henne frå kyrkjefedrane.” (CA XXI)

Hei, og velkomen til denne bloggen. Her tek eg opp saker av kristen, religiøs, politisk og filosofisk art, samt ein del anna. Diffust, altså.😉 Om du berre vil lese dei på engelsk, trykk her for merkelappen til dei tekstane.

Hovudbiletet på sida her eit utsiktsbilete frå York Castle i York, England, mot York Minster (det lysegrå kyrkjetornet), henta frå Wikimedia Commons.

Eg er for tida medlem av Den norske kyrkja, men er nok i den delen som er meir høgkyrkjeleg og katolsk.

Denne bloggen vart starta, under eit anna namn (Skapkatolikken) i juni 2005 før den etter kvart (i juli 2006) fekk eit nytt namn; Katolikken. (Sjå her.) I slutten av mai 2010 fekk den eit nytt namn Ἐυχαριστία. Og så fekk den nytt nam i byrjinga av juli 2010: Evkaristi. Grunnen til det siste namneendringa var at ikkje alle tema like greske bokstavar like godt (i overskrifta). Etter kvart endra eg det til bake til Katolikken, før eg, tidleg i oktober 2012, endra namnet til Catholicus Norvegicus. Etter at eg endra namn til Catholicus Norvegicus skreiv eg eit innlegg om kvifor eg bytte namn. Det innlegget kan du finne her. Kort sagt bruker eg dette uttrykket mykje av same grunn som folk i Forward in Faith bruker nemninga ‘Anglo-Katolsk.’ Eg er engasjert i Carissimi og i Kyrkjeleg fornying, og sit i redaksjonen for medlemsbladet til sistnemnde organisasjon, der eg har ansvar for layout.

Denne bloggen har sidan starten vore min måte å tenke høgt med bakgrunn i “den trua som ein gong for alle er overgjeven til dei heilage.” (Jud 3) Før du les innlegga mine, som er å finna på framsida, vil eg anbefale å lese det eg har skrive om bloggen (og om meg sjølv) nedanfor her.

Med nemninga ‘katolikk’ meiner eg ikkje ‘romersk-katolsk,’ men den ålmenne trua; den kristne trua som “har vorte trudd av alle, på alle stader og til alle tider,” for å parafrasera Hl. Vincent av Lerin.[1] Men det er også viktig å hugsa på at ‘katolsk’ seier noko meir om trua enn at den er ålmenn, i tydinga ‘demokratisk’ eller ‘up for grabs.’ Det fortel oss noko meir. I dei latinske vedkjenningane — t.d. Apostolicum eller den latinske omsetjinga av Nikenum — nytta ein seg nettopp av ordet ‘katolsk.’ Dette, skriv Arve Brunvoll, er “eit låneord frå gresk, som er nytta i staden for eit vanleg latinsk ord for «ålmenn» (t.d. universalis), truleg av di catholicus [latinifisert av κατ᾿ ὅλον] alt hadde teke til å få ei fast tyding; det målbar ikkje berre dette at kyrkja er ålmenn, men òg noko om den trua som kyrkja stod for.”[2] Eller som Roald Flemestad skriv:

Ordet katolsk er avledet av den greske ordsammensetningen katha (i følge) + holos (hel). Begrepet kath-holon betegner da det som overensstemmer med helheten. At ordet tidlig i den kristne språkbruk fikk et særegent betydningsinnhold, viser seg i oversettelsen av trosbekjennelsen fra gresk til latin. For å beskrive kirkens sanne vesen valgte man både i den apostoliske og nikenske trosbekjennelse å beholde katolsk (catholicam) som låneord fra gresk. Det latinske uttrykk alminnelig (universalis) kunne altså ikke sakssvarende gjengi meningen med ordet katolsk. Kirken er ikke alminnelig i betydning alment forekommende blant alle mennesker, men katolsk fordi hun til alle tider og steder er forpliktet til å forkynne det samme evangelium.[3]

Eg er oppvaksen i ein kristen heim, i eit kryssingspunkt mellom kyrkja (Dnk) og bedehuset. Eg kan kanskje seie at eg er i eit punkt mellom Alexander Schmemann, Hans Nielsen Hauge, Thomas Aquinas og Dag Øivind Østereng. Meir spesifikt vil eg definere meg sjølv som ein evangelisk katolikk og høgkyrkjeleg lutheranar med forkjærleik for ortodoks teologi. Ja, dersom det er meir spesifikt, altså.😉

For tida bur eg i Bergen sentrum og studerer teologi ved NLA Høgskolen i Bergen, der eg no held på med masteroppgåva mi. Eg er framleis medlem av Dnk, og går i Sandviken kirke.

Eg ser på meg sjølv som økumenisk. Kristus vil at vi skal vera eitt, difor meiner eg at vi bør arbeide for det. Enkelte trur at å vere økumenisk er det same som å gå på akkord med sitt eige syn. Men det er berre tull; eg trur heller det handlar om å finne ut kva vi er einige om og kva vi er ueinige om. Så kan vi ta det der ifrå. Eg over middels interessert i film og litteratur, og ein av dei få som studerar hobbyen sin. Eg har også blogga på Tro og fornuft.no.

Andre bloggar, som no hovudsakleg er arkiv, finn du i sida med lenker.

Mitt motto for bloggen kan samanfattast i desse orda frå Pauli hand: “Vi skal vera true mot sanninga i kjærleik og i eitt og alt veksa opp til han som er hovudet, Kristus.” (Ef 4,15) “Så gjer mi glede fullkomen: Ha same sinnelaget og same kjærleiken, og ver eitt i sjel og sinn.” (Fil 2,2)

Noter:

[1] Sjå her.

[2] Arve Brunvoll, Vedkjenningsskriftene åt Den norske kyrkja. Ny omsetjing med innleiingar og notar. Oslo: Lunde 1979, s. 19

[3] Sjå fotnote 1.

One comment on “Litt om bloggen

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s